Een veel besproken onderwerp rondom online daten is het taboe dat hierop zou liggen. Reden voor het Paiq-team om hier nu eens wat dieper in te duiken en te bekijken wat de échte waarheid is....
Uit een onderzoek dat wij onlangs onder Paiq’ers hielden blijkt dat de overgrote meerderheid van de 2700 respondenten het idee heeft dat het taboe op online dating in Nederland de afgelopen vijf jaar is afgenomen. Verrassend? Je zou zeggen van niet, gezien het feit het aantal online daters de afgelopen jaren fors is gegroeid. Maar toch blijken er nog diepe, vooral verrassende onderliggende verschillen te bestaan tussen verschillende typen bevraagden.
Zo geeft 30% van de ondervraagden onder de dertig jaar aan dat er een taboe heerst op online dating, tegenover slechts 12% van de mensen ouder dan dertig jaar. Een significant verschil dat wellicht frappant afsteekt tegen het idee van 'de ruimdenkende jongere'. Opvallend genoeg is ook één op de drie online daters met een wetenschappelijke opleiding van dit taboe overtuigd. Onder lager opgeleiden is slechts minder dan één op de zeven deze mening aangedaan.
Het is natuurlijk de vraag hoe je dit taboe uitlegt. Vind je het bijvoorbeeld eigenlijk ongepast om zelf online te daten, het hierover te hebben met familie, vrienden of collega’s, of zou je nooit toegeven dat je je vriend of vriendin via een datingsite hebt ontmoet? Hoewel 75% van de respondente aangeeft dat dit taboe in het algemeen niet meer bestaat in Nederland, vindt één op de vijf van deze 75% het toch wel vervelend om het te vertellen aan familie of collega’s. Daarentegen blijkt men richting vrienden minder terughoudend te zijn. Zo’n 13% van de ondervraagden geeft aan nog nooit iemand verteld te hebben actief te zijn op een datingsite.
Vertel jij wél aan anderen dat je actief bent op een datingsite? Dan heb je gemiddeld gezien slechts 3% kans dat je hier een negatieve reactie op krijgt. In bijna de helft van de gevallen blijkt de reactie positief. De overgebleven helft van de reacties is enigszins verbaasd, niet duidelijk uitgesproken of er volgt een voorzichtige waarschuwing voor valse profielen. De kans om hiermee een blauwtje te lopen is dus gelukkig gering
Aan alle respondenten: bedankt voor jullie enthousiaste medewerking!
Ik denk wel dat er verschillende mogelijke verklaringen te vinden zijn over de redenen dat er meer taboe heerst bij jongeren, als het gaat om het toegeven online te daten, dan bij ouderen.
BeantwoordenVerwijderenEen eerste logische verklaring zou kunnen zijn dat beide groepen er gemiddeld een andere levensstijl op nahouden.
Gemiddeld genomen zal een jonger persoon een veel turbulenter leven hebben, en dus veel meer verschillende mensen ontmoeten, door middel van uitgaan, studies, wisselende vriendengroepen, wisslende huisgenoten etc.
Hierintegen bewegen oudere mensen zich vaker in een "vastere" leefomgeving. Vaak hebben ze vrienden waar ze al vele jaren mee bevriend zijn, hebben al een lange periode een vaste baan waar ze geen nieuwe mensen ontmoeten, zijn ze gemiddeld huiselijker en hebben ze vaak meer verantwoordelijkheden die het hun belemmeren om het huis te frequenter te verlaten om nieuwe mensen te ontmoeten, zoals het thuis moeten zijn om voor de kinderen te zorgen bijvoorbeeld.
Een tweede mogelijke oorzaak zou kunnen zijn dat jongeren een veel minder stabiel zelfbeeld hebben, en het zich dus veel meer zullen aantrekken indien de kans bestaat dat zij een negatieve reactie krijgen van hun vrienden, en zo eventueel uitgelachen zullen worden, of lager komen te staan in de pikorde (dat laatste vooral bij mannen). Mede door het vorige punt (zij ontmoeten gemiddeld meer mensen) zijn ze bang om wel als erg "desperate" bestempeld te worden indien zij openlijk toe te geven om een dating site te gebruiken. Zij ontmoeten immers zoveel mensen in hun turbulente leven, dus waarom zo nodig op een datingsite staan?
Een derde mogelijke oorzaak kan zijn dat jongeren en ouderen beide andere levensdoelen als prioriteit stellen in hun verschillende levensfases.
Zo staan bij jongeren carrières, studies en kortstondig plezier (uitgaan, vrijheid etc) meer op de prioriteitenlijst, terwijl bij ouderen vastigheid en stabiliteit en het hebben van een vaste, stabiele relatie een grotere rol spelen. Zij zullen dus eerder een datingsite gebruiken, omdat deze het imago hebben dat mensen hier "levenspartners" zoeken, terwijl men bijvoorbeeld om eem chatbox men meer kan zeggen dat men het gewoon doet voor de lol (wat natuurlijk ook gewoon het geval kan zijn).
Een vierde mogelijke oorzaak zou kunnen zijn dat jongeren (terecht) het gevoel hebben dat zij nog langer de tijd zullen hebben om een partner te vinden, en dus minder *hard* op zoek zullen gaan dan personen boven een bepaalde leeftijd. De klok tikt immers helaas bij iedereen weg. In dit opzicht zal een ouder single persoon eerder "elke strohalm" aangrijpen om een partner te vinden dan iemand die bij wijze van spreken nog zeeen van tijd heeft. Een interessante groep betreft dit punt trouwens de groep van vrouwen rond de eind 20, begin 30 zijn. Zij hebben immers te maken met de biologische klok om binnen afzienbare tijd kinderen te krijgen. Is deze groep ook meer vertegenwoordig op paiq? Dit zou ik wel interessante informatie vinden.
Maar goed...al met al zijn er dus verschillende mogelijke oorzaken te bedenken die zouden kunnen meespelen bij dit verschil in taboe van ouderer VS jonger.
Ik ben wel benieuwd naar hoevaak de oneliner vanuit foto's beoordelen gebruikt wordt..
BeantwoordenVerwijderenZit daar verschil tussen bij mannen en vrouwen en hoeveel is het precies?